เคยคิดมั้ยอะไรที่ทำให้เรามารู้จักกัน
ต่างครอบครัว คนละจังหวัด แต่ทำไมถึงมารวมอยู่ที่เดียวกัน
เป็นเพือนกันมาหลายปี ต่างคนต่างมีดีและเสีย
แต่สิ่งนั้นไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเราเลย
ครั้งนึงอาจจะเคยทะเลาะกันเพราะเรือ่งไม่เปนเรื่อง
แต่สุดท้ายก็ ไปกินข้าวด้วยกันเหมือนเดิม
ครั้งนึงช่วนกันโดดเรียนไปหาอะไรกิน
ครั้งนึง นั้งหัวเราะกันที่โต๊ะหินออน
ครั้งนึงแอบไปนั้งกินเกี้ยวที่ห้องน้ำ
ครั้งนึงอาจมีเรื่องก่ะอาจารย์ แต่เราก็ไม่ทิ้งกัน
ครั้งนึงเคยไปเที่ยวที่ไหนๆด้วยกัน
ครั้งถึงแม้จะไม่มีอะไรคุยแต่ก็โทรหาตลอด
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่เป็นความทรงจำที่ดี ในชีวิต
หากแม้แต่เราตัดสินใจทำอะไรที่ไม่ได้นึกถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย
อาจจะทำให้เราเสียเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตเรา
แม้ถึงจะคิดได้หรืออยากจะแก้ไขอะไร
มันก็สายเกินไปแล้ว
หากแม้เราจะไม่ได้อยู่ไกล้กันก็ตาม
ความรู้สึกดีดีก็มีอยู่เต็มหัวใจตลอด ^ ^
A Miracle? or Destiny?
made us together.
Anyway thank you for making us together.
นี้ก็ผ่านมาเกือบๆจะหน่ึงปีแล้ว
มันคงจะไม่มีแล้ว เข้าแถวหน้าเสาธง
มันคงจะไม่มีแล้ว ไหว้พระพร้อมกัน เหมือนๆก่ะทำบุญร่วมกัน
แต่มันคงจะไม่มีแล้ว ไปโณงเรียนสายเพื่อไปหาอะไรกินกันก่อน
มันคงจะไม่มีแล้ว ที่ต้องย่องๆมาดูว่าใครสอนอยู่
มันคงจะไม่มีแล้ว นั้งคุยกันหลังห้องแล้วไม่เรียน
มันคงจะไม่มีแล้ว หนีเรียนออกไประหว่างวัน
มันคงจะไม่มีแล้ว นั้งเซงเรียนเคมี และวิชาอื่น
มันคงจะไม่มีแล้ว ที่เาได้เล่นกีฬาด้วยกัน
มันคงจะไม่มีแล้ว ที่ได้ดูการเดิมแบบของหลายๆคนระหว่างพัก
มันคงจะไม่มีแล้ว การเตรียมชุดเท่ๆสวยๆหล่อๆเพื่อไปงานพรอมแต่ละปี
มันคงจะไม่มีแล้ว ที่เลิกเรียนนั้งคุยกันหน้าห้องเรียน
มันคงจะไม่มีแล้ว ไปกินข้าวกันหลังเลิกเรียนเกือบทุกวัน
แต่มันคงจะไม่มีแล้ว ไปร้องคาราโอเกะที่โซฟิเทล (เพื่อนคงมีที่ที่มันกว่าคาราโอเกะแล้ว)
มันคงจะไม่มีแล้ว อาหารที่ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร และอาหารว่างที่ชอบหมด ก่อน
มันคงจะไม่มีแล้ว การที่ต้องตะแวนไปส่งเพื่อนหลายที่เหนื่อยแต่ก็สนุก
มันคงจะไม่มีแล้ว การเถียงทะเลาะ หรือตีกัน
มันคงจะไม่มีแล้ว เสียงหัวเราะของเพื่อนๆหลายๆคน
ละคนต่างเดินไปในทางที่ตัวเองเลือก
ซึ้งก็หมายถึงการก้าวไปข้างหน้าหรือการเติบโตของพวกเราอีกหน่ึงขั้น
ถึงแม้สิ่งเหล่านี้จะไม่มีอีกบ่อยแต่ขอไห้เราเหมือนเดิมกันตลอดไป
วันที่ 24 มกราคม
หนึ่งคืนที่ได้กลับมามีความสุขเหมือนเดิม
หากลองนั้งคิดถึงอดีตเก่า
แล้วคิดว่าเราจะไม่ได้เจอกัมันอีก
แค่นี้ใจก็หายไปหมด
กำลังใจจากคนรอบข้างเหมือนแต่ก่อนหายไปไหน
แต่ถึงแม่ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองในแต่ละที
แต่สิ่งนั้นไม่ได้ทำให้เราห่างกันเลยซักนิด
กลับมาเจอกันก็เหมือนไม่ได้ห่างกันไปไหน
หนึ่งคืนที่มีแต่ความทรงจำดีๆ
และอะไรดีดีที่เปลี่ยนไป
เป็นความทรงจำอีกครั้งที่เราได้อยู่ร่วมกัน
ถึงแม้ต่อจากนี้ไปอาจจะไม่มีความทรงจำแบบนั้นบ่อย
แต่ทุกอย่างจะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป
ในเวลาที่เราอยู่ร่วมกันอาจจะไม่รุ้สึกถึงสิ่งๆนี้
แต่พอเราต้องจากกันสิ่งที่ผ่านมามันก็มีคุณค่ามากทีสุด
อยากขอบคุณเพื่อนทุกคนสำหรับวันเวลาที่ดี
และมีคุณค่ามาก
อยากขอบคุณกำลังใจและหลายๆมือในเวลาที่ท้อ
คำพูดที่บอกว่า ไม่เปนไรหรอก สอบตกเอาไหม่
เอาไหม่ก็ ได้
อยากขอบคุณคนที่คอยทำให้ยิ้มเวลาที่เส้า
อยากขอบคุณทุกคนสำหรับสิ่งที่มีให้กัน
แต่ในเวลาเดียวกันก็อยากที่จะ
ขอโทษสำหรับางการกระทำที่ทำไปโดยไม่ได้คิด
เพียงแค่กลับมานึกถึงสิ่งที่ได้ทำไปตอนนั้น
มันก็รู้ว่าเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลง
อะไรได้
ได้แต่เก็บความรู้สึกดีดีเอาไว้
ขอโทษสำหรับความรู้สึกที่ทำให้เสียไป
แม้จะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม
แต่สุดท้ายแล้ว ยังไงก็เพื่อนกันตลอดไป
ขอบคุณวันที่ 24 มกราคม ที่ทำไห้ได้นึกถึงความทรงจำดีดีที่เราทั้งหมดเคยมีไห้กัน และตลอดไป
สบายดีหรือไร